Onduidelijk

Nu ik een beetje tussen twee talen in hang weet ik dat er niet echt voldoende woorden zijn om zeg maar alles te omschrijven. Zo weet ik ook niet zo goed wat ik moet vertellen over mijn avonturen in Wales. Dus we beginnen met een anekdote. Die doen het altijd goed, anekdotes. Hoewel dat vooral afhangt van hoe je ze vertelt. Deze vertel ik helemaal verkeerd, want ik begin met de clue.

Om een vork te kopen moet je hier in sommige winkels eenentwintig zijn! Dus ik stond bij de kassa van die winkel waar je eenentwintig moet zijn en kreeg mijn vork niet mee. Gênante vertoning! Echt! Twintig jaar en geen vork. Dus ik vroeg de kassa hoe ik dan mijn eten moest eten. (echt!) Toen vertelde ze me dat je in sommige winkels 'slechts' achttien hoeft te zijn.
In een andere winkel nam ik een set messen en vorken mee naar de kassa. Het voelde illegaal als alcohol kopen toen je nog geen zestien was. Aan de kassa moest ik me inderdaad legitimeren maar kreeg ik ze mee. Of ik er wel voorzichtig mee deed.
Ik ben een beetje in de war. Want heb ik nu een keukengadget gekocht of een moordwapen?
Waar is een vork voor bedoeld?


Hé! Hoe is het daar eigenlijk?