Bam! Splinters!

Nou, mam je hoeft je echt geen zorgen te maken. Dit is een heel veilig land.

Te beginnen met de clue: de autoriteiten zijn hier erg paranoïde voor drugs. Gisteravond stond ik op de wc van bar Yates in één van de gesloten hokjes. Er werd een aantal keer op de deur geklopt. Daar reageerde ik niet op,  omdat ik dacht dat iemand ongeduldig was en vond dat het te lang duurde. Diegene was wel erg ongeduldig want er werd nog twee keer geklopt. Ik kan me niet herinneren dat iemand iets riep, bijvoorbeeld of ik op wilde schieten. En dan. BAM! Splinters! Deur uit zijn scharnieren! Vliegend hout door de wc! Deur tegen mijn kop! En een bewaker in mijn wc-hokje die vraagt wat ik aan het doen was. Ik schiet in de lach, deels van de schrik en deels vanwege de vreemde vraag en vertel hem dat ik naar de wc ging. Hij vraagt me mijn zakken leeg te halen en begint alles grondig te onderzoeken. Portemonnee, alle vakjes. Telefoon, zelfs onder de batterij. Fouilleren,  twee keer.
En waarom? Geen idee, hij vond niks en liet me weer gaan. Geen enkel excuus.

Geen idee of dit een vakantieblog-verhaal is. Want is dit typisch Welsh? Of had dit net zo goed een Amsterdams verhaal geweest kunnen zijn?