Wales Tales & Swansea Stories

Kort nieuws uit Zuid-Wales met deze keer onder andere: vrijheid in de Gower, verkiezingen in Swansea en de Student Village in vuur en vlam!


Gower
Zaterdag met een kleine groep eindelijk naar de Gower geweest. De Gower is een gigantisch natuurgebied, een beetje als de Veluwe maar veel ongerepter! Iedereen vertelde me dat ik daar echt een keer naar toe moest gaan omdat het er heel mooi zou zijn, duurde even want je kunt er alleen met de auto komen (okay, er is een bus, eens in het uur) We gingen naar de kust om een beetje van de duinen af te rennen en rugbyballen over te gooien. De weg daarnaar toe was mogelijk nog mooier dan het strand zelf. Een meisje uit het huis hiernaast (huis vierentwintig) reed de auto, haar naam is Emily. Shaun op de bijrijderstoel, Shane, Matt en ik op de achterbank gepropt. En rijden kon ze! We vlogen over de wegen door oneindige open glooiende vlaktes. Zon hoog aan de hemel. Drie stuntvliegtuigjes op zien stijgen van Swansea Airport aan de linkerkant van de weg, daarna over de kop in de lucht boven de rechterkant van de weg. Muziekje? Muse speelt Plug in Baby! Wat een vrijheid!

Zo ziet de Gower er uit op Google Images.

Verkiezingen
Deze week worden er een aantal hoge plaatsen vergeven aan studenten die het hardst campagne voeren. Education Officer, Women's Officer, International Officer, Welfare Officer, je kunt het zo gek niet bedenken of mensen willen het worden. De campagnemensen zijn hard. Ze komen in je keuken, ze spreken je aan in de supermarkt, ze plakken stickers op je deur. Vandaag is de laatste dag dat we zouden kunnen stemmen en is de campagne op het hardst. Je kunt geen stap veilig zetten op de campus. Een meisje adviseerde me om toch even te stemmen, zodat ik een sticker kreeg en niet meer lastig gevallen zou worden. Zo gaan verkiezingen hier dus, net Rotterdam. Waar is mijn volmacht?


Nederlands
Bij de bus sprak iemand me ineens in het Nederlands aan. Bizar! Zijn naam was Jamie en hij had van een huisgenoot van hem en een kennis van mij gehoord dat ik uit Nederland kwam. Hij zelf was oorspronkelijk Welsh maar had elf jaar in een plaatsje bij Den Haag gewoond. Ik heb spijt dat ik hem niet heb durven vragen of dat misschien toevallig Voorburg was. Maar goed, hij heeft mijn telefoonnummer want hij gaat een meeting organiseren voor Nederlanders. Hoewel ik daar geloof ik niet heel erg op zit te wachten!


Vuig Swansea
In mijn serie over de rauwe kant van Swansea: deel drie. Ik besloot om het laatste stuk voor mijn essay te lezen de bibliotheek even te verruilen voor de duinen. Op zoek naar een windvrij plekje liep ik wat rond door de duinen. Daar liep een beetje een vreemde vent me tegemoet, we passeerden elkaar en niets aan de hand. Tot ik doorkreeg dat de man zich omgekeerde en nu achter me liep. Ach, geen probleem eigenlijk, ging zitten op een plekje uit de wind en begon met lezen. Dezelfde liep langs en vroeg me de tijd. Half drie. De man loopt naar een iets hogere duin achter me waar ik hem lastig kon zien (voor goed begrip, de duinen hier zijn net bosjes met veel grote struiken en kleine boompjes). Daar zie ik hem een horloge om doen. Verdacht! Ik besluit verder te gaan met lezen maar probeer hem stiekem in de gaten te houden. Het valt me op dat hij verdacht veel naar mij kijkt en ik vraag me af wat hij daar op die duin doet. Pas na een keer of vier kijken zie ik dat hij met zijn handen bij zijn kruis beweegt. Ik besluit dat ik dat niet leuk vind en pak mijn spullen en loop weg. Capuchon op, voor extra drama. Op het strand bel ik Lenya om haar te vertellen wat ik dacht mee gemaakt te hebben. Ik zie de man staan op de duin en hij ziet mij bellen. Dan begint hij ineens te rennen. Ik vermoed dat hij dacht dat ik politie of iets dergelijks wilde bellen en vluchtte. Geen idee of dat zo was, maar het zaakje stinkt. Daarna gewoon rustig verder gelezen in de duinen.


Vuurtje?
Gisteravond was ook prachtig! Er was een kleine barbecue voor de deur bij het huis hiernaast (tweeëntwintig) die uitliep op een klein vuurtje. De hele avond hebben we buiten gezeten en genoten van goede muziek en Australisch bier. Into the Wild voor de voordeur! Vandaag kwam Residential Service echter met een boze meneer. Of we dat niet meer willen doen en het meteen op willen ruimen.